World of SimplyRen

Misteryo sa kuwento ng pag-ibig

2011-02-23T07:38:00.000+08:00

Palagay ko alam ko na ang pakiramdam ng pag-ibig. Ngayon ko lang naranasan ang mga ganitong bagay sa buhay ko. Bumibilis na pintig ng aking puso. Sa tuwing kausap ko siya, parang hindi ako mapakali at tila nagbabago ang ugali ko. Ngunit naguguluhan, nahuhulog na ba ang loob ko? Totoo na kaya ito? Pag-ibig na kaya ito?

Nagsimula ang mga ganitong pakiramdam ilang araw pa lamang mula ngayon. Tatawagan ko sana ang kaibigan ko ng may ibang sumagot. Nagulat ako, kasi akala ko na-wrong number ako, kasi hindi pamilyar ang boses niya sa akin. Hindi yun mula sa tahanan ng kaibigan ko. Sino kaya ito? Ngunit habang pinakikinggan ko ang kanyang boses, tila bumagal ang oras ko. Ninanamnam ko ang bawat segundong naririnig ko ang kanyang malamyos at nakakabighaning tinig. Tila musika sa aking mga tainga ang kanyang tinig. Bumibilis na rin ang pintig ng aking puso. Maya't maya ibinaba niya rin ang kanyang telepono. Ano kaya ang naramdaman ko sa mga sandaling yun? Ilang oras ang lumipas, sinubukan ko ulit tawagan ang aking kaibigan, ngunit laking gulat ko yung nakausap kong babae ang nakasagot, sinigurado ko naman ang bawat pindot ko sa mga numero. Muli, bumagal ang aking oras at tila nawala sa mundong kinagagalawan. Maaari bang mangyari ito? Pag-ibig na kaya ito? Maaari ba akong umibig sa isang nilalang na kahit minsan ay hindi ko pa naaaninag? Maaari ba akong magmahal na sa boses at sa kauna-unahan ko lang nakilala?

Ilang araw ko ring naranasang ang mga ganitong bagay; tatawag sa kaibigan at iba ang makakasagot. Maigsing panahon lamang kaming nag-uusap, ngunit sa tuwing mag-uusap kami parang humahaba ito, parang may nabubuong kuneksyon sa aming dalawa sa mga sandaling yun. Naisip ko, baka nga soulmate ko siya. Posible nga kaya? Nag-iibigan na kaya kami sa iilang waglit ng panahon? Mga tanong na di ko kayang masagot.

Ngunit dumating ang araw na ito. Ang araw na aalamin ko na dapat ang kanyang pangalan at tanungin kung maaari ba kaming magkita. Ngunit sa kabiguan ko, wala na siya. Nung tatawagan ko ang kaibigan ko, hindi na ang babaeng aking iniibig ang sumagot. Ang kaibigan ko na ang sumagot ng telepono. Hinanap ko sa aking kaibigan ang babaeng laging sumasagot sa kanyang telepono. Sinabi ng kaibigan ko na wala naman siyang kasamang babae sa kanyang condo unit at alam ko naman daw na mag-isa siyang naninirahan doon. Oo nga, tama nga siya, wala ngang babaeng nakatira dun sa kanila. Dahil kahit nga ang mga girlfriend niya hindi niya dinadala doon at kahit sinuman sa kanyang mga kaibigang babae. At ganun din wala rin siyang kapatid na babae. Hindi ko malaman ang gagawin ko ng nalaman ko yun. Parang mahihibang na ako. Sino ba ang mistoryosang nilalang na ito? Minumulto na yata ako.

Napakasaklap ng ganitong pangyayari. Malalaman ko na rin sana ang sarap ng pag-ibig, ngunit isa akong bigo. Kahit man lamang pangalan niya ay hindi ko man lamang naitanong. Kung alam ko lamang na ganito, sa simula pa lang dapat ay tinanong ko na. Hindi ko man lang din nalaman ko ano ang hitsura ng aking iniibig. Wala na siya, wala na ang aking iniibig. Tanging natitira na lamang ang mga alaala ng mga munti naming pag-uusap at ang kanyang laging sinasabi sa akin:

Sorry, the phone line is busy now. Please try your call again later.

Angels brought me here

2011-02-15T11:49:00.002+08:00

It's been a long and winding journey, but i'm finally here tonight
Picking up the pieces, and walking back into the light
Into the sunset of your glory, where my heart and future lies
There's nothing like that feeling, when i look into your eyes...

My dreams came true, when i found you
I found you, my miracle...

If you could see, what i see, that you're the answer to my prayers
And if you could feel, the tenderness i feel
You would know, it would be clear, that angels brought me here...

Standing here before you, feels like i've been born again
Every breath is your love, every heartbeat speaks your name...

My dreams came true, right here in front of you
My miracle...

If you could see, what i see, you're the answer to my prayers
And if you could feel, the tenderness i feel
You would know, it would be clear, that angels brought me here...

Brought me here to be with you,
I'll be forever grateful (oh forever Faithful)
My dreams came true
When I found you
My miracle...

If you could see, what i see, you're the answer to my prayers
And if you could feel, the tenderness i feel
You would know, it would be clear, that angels brought me here...
Yes they brought me here...
If you could feel, the tenderness i feel...
You would know, it would be clear, that angels brought me here...

Wind Beneath My Wings

2011-02-15T11:37:00.004+08:00

Oh, oh, oh, oh, oh.
It must have been cold there in my shadow,
to never have sunlight on your face.
You were content to let me shine, that's your way.
You always walked a step behind.

So I was the one with all the glory,
while you were the one with all the strength.
A beautiful face without a name for so long.
A beautiful smile to hide the pain.

Did you ever know that you're my hero,
and everything I would like to be?
I can fly higher than an eagle,
'cause you are the wind beneath my wings.

It might have appeared to go unnoticed,
but I've got it all here in my heart.
I want you to know I know the truth, of course I know it.
I would be nothing without you.

Did you ever know that you're my hero?
You're everything I wish I could be.
I could fly higher than an eagle,
'cause you are the wind beneath my wings.

Did I ever tell you you're my hero?
You're everything, everything I wish I could be.
Oh, and I, I could fly higher than an eagle,
'cause you are the wind beneath my wings,
'cause you are the wind beneath my wings.

Oh, the wind beneath my wings.
You, you, you, you are the wind beneath my wings.
Fly, fly, fly away. You let me fly so high.
Oh, you, you, you, the wind beneath my wings.
Oh, you, you, you, the wind beneath my wings.

Fly, fly, fly high against the sky,
so high I almost touch the sky.
Thank you, thank you,
thank God for you, the wind beneath my wings.

Remember me this way

2011-02-15T11:25:00.004+08:00

Every now and then
We find a special friend
Who never lets us down
Who understands it all

Reaches out each time you fall
You're the best friend that I've found
I know you can't stay
A part of you will never ever go away
Your heart will stay

* I'll make a wish for you
And hope it will come true
That life would just be kind
To such a gentle mind
If you lose your way
Think back on yesterday
Remember me this way
Remember me this way
Hmm.. this way

I don't need eyes to see
The love you bring to me
No matter where I go
And I know that you'll be there
Forever more apart of time, you're everywhere
I'll always cares
(Repeat *)

And I'll be right behind your shoulder watching you
I'll be standing by your side and all you do
And I won't ever leave
As long as you believe
You just believe
(Repeat *)

Game of Love

2010-12-03T09:59:00.004+08:00

One night, Daniel and Jasmine are sitting alone in the park…

DANIEL: I guest we are the left over in this world
JASMINE: I Think so, all of my friends have boyfriends and we are the only 2 persons left in this world without any special person in our life.
DANIEL: Yup I don’t know what to do
JASMINE: I Know! we’ll play a game
DANIEL: What game?
JASMINE: I’ll be your girlfriend for 30 days and you will be my boyfriend
DANIEL: That’s a great plan in fact I don’t have nothing to do much this following week…

So They continue the game they plan.

DAY 1:
They watch their first movie and they were both touched by a romantic film.

DAY 4:
They went to the beach and had a picnic… Daniel and Jasmine have their quality time together

DAY 12:
Daniel invited Jasmine to a circus and they ride on a horror house ride. Jasmine was scared and she thought she touched Daniel’s hand but she touched someone else’s hand instead, and they both laughed.

DAY 15:
They saw a fortune teller down the road and they asked for their future advice and the fortune teller said: “My darlings, please don’t waste the time of your life… spend the rest of your time together happily” Then tears flow out from the teller’s eyes.

DAY 20:
Jasmine invited Daniel to go to the hill and they saw a meteor… Jasmine mumbled something.

DAY 28:
They sat on the bus and because of a bumpy road Jasmine gave her first kiss to Daniel by accident.

DAY 29: (11:37pm)
Jasmine and Daniel sat in the park where they first desided to play this game…

DANIEL: I’m tired Jasmine… Do you want anything to drink? I’ll buy you one… I’ll just go down the road
JASMINE: Apple juice that’s all
DANIEL: Ok I’ll buy it for you. Wait for me…

20 mins later; a stranger approached Jasmine

STRANGER: Are you a friend of Daniel?
JASMINE: Yes I am, why? what happened?
STRANGER: A reckless drunken driver ran over Daniel and he is critical in the hospital.

11:57pm; The doctor came out of the emergency room and he handed out an apple juice and a letter.

DOCTOR: we found this in Daniel’s pocket.

Jasmine reads the letter and it says:

Jasmine,
These past few days, I realized you are a really cute girl and I am really falling for you… Your cherished smile, your everything when play this game; before this game would end. Would you like to be my girlfriend for the rest of my life? I love you Jasmine.

Jasmine crumples the paper and shouted:

Daniel, I Don’t want you to die. I love you, remember that night when we saw a meteor, I mumbled something; I mumbled that I wish we would be together forever and never end this game. Please don’t leave me Daniel. I Love you! you cannot do this to me.

Then the clock strikes 12… It was the 30th day: Daniel’s heart stopped pumping…

Always love your loved ones and show them how you feel before it is too late… You will never know when they will be gone from your embrace… If you where given a time to bestow petals of everlasting compassion and love to your love one, Today is the day; love them while they are still here.

via E-mail

Speak

2010-12-03T09:56:00.001+08:00

I don’t know how to begin this
I don’t know where to start
I just wanted you to know that
I love you with all my heart

You’ve touched my soul
Through happiness and pain
And I know that whatever you do
I’ll be begging for your love again

It’s just that I don’t know
What appropriate words are to say?
To let you know that I love you
And I care for you each day

You know that,

I won’t hesitate to love you
I won’t cease to let it show
Coz this love that I have for you
Is more than you’ll ever know?

Deep inside, I am also afraid
Afraid that our love would end
Coz you’ve been a part of me
You’ve been my closest friend

And my love,

You may be so far away
But now, I know
That I’ll be in your heart
Wherever you go

And for you to remember me always
Through someday we’ll be apart
I’ll speak to the inner side of you
I’ll speak to your heart…

Farewell

2010-12-03T09:54:00.001+08:00

I stood by the road with the smile in my face;
As I moved my hand in familiar wave,
Then I turned my back and started to walk,
Of what destiny for me had brought.

Few meters of distance, I then looked back;
To all my TRUE friends, who loved me so much?
The wailing scene was truly unbearable,
But my situation was indeed inevitable.

Some cried and wished that Im still by their side,
Others simply smiled, but the tears they cannot hide,
With my final wave, I bid them Goodbye
As I cherished all moments, mirthful things that past by

I continued to walk till I reached the end,
But hesitated to enter the heavenly realm,
The chauffeur of my ride said, Its time

While the angel said, It will be just fine.
And so I closed my eyes and remember then
My last few words, I gave to all my friends,
Sooner or later, I dont know when,
Time will come and we shall all meet again, My Friend

Blue Moon

2010-12-03T09:51:00.001+08:00

I hope someday we can be together
Not only for a moment but forever
I guess hoping will be alright
A sign in heaven, he’s showing me the light

But as soon as the sun begun to set
And the night is starting to get wet
I need to put my hopes down and low
Because my fears are starting to flow

Tonight where no one else can see
My true feeling deep within me
Hugging my pillow tight to comfort me
In the darkness where I can be free

Free to hope, to dream and to love
Free from everything as an angel above
Through this night I’m asking you dear God
Please take away this feeling that I have

Because every time I see him smile
I try to convince myself to stop asking why
Stop complaining start saying goodbye
For the love that would never be mine

Tonight where no one else can see
A prayer of a dying soul will be free
A prayer of hope, love and eternity
For the man I love and his girl to be.

What’s your Korean name?

2010-01-12T10:52:00.002+08:00

Surname: last number in your year of birth.
0: Park
1: Kim
2: Shin
3: Choi
4: Song
5: Kang
6: Han
7: Lee
8: Sung
9: Jung
Middle name : month of birth
1: Yong
2: Ji
3: Je
4: Hye
5: Dong
6: Sang
7: Ha
8: Hyo
9: Soo
10: Eun
11: Hyun
12: Rae
Name : date of birth
1: Hwa
2: Woo
3: Joon
4: Hee
5: Kyo
6: Kyung
7: Wook
8: Jin
9: Jae
10: Hoon
11: Ra
12: Bin
13: Sun
14: Ri
15: Soo
16: Rim
17: Ah
18: Ae
19: Neul
20: Mun
21: In
22: Mi
23: Ki
24: Sang
25: Byung
26: Seok
27: Gun
28: Yoo
29: Sup
30: Won
31: Sub
Mine is: Lee Yong Sup (wee parang lalake hehe)

Ang mapagmahal

2009-08-20T14:12:00.011+08:00

Naririto nanaman ako sa lugar na kung saan wala akong ginawa kung ang humiga. Nakaka-boring pero may magagawa paba ako? Diko naman sinasadyang magkasakit ako. Ako nga pala si Susie, maliit pero maganda… ay hindi! Cute lang pala. Nandito ako sa ospital kasi may malubha akong sakit congenital heart disease isang sakit sa puso na hindi ko malaman kung bakit sa akin pa dumapo, marami naman dyang iba na wala nang magandang ginawa sa mundo.pero ok lang! kasama sa pag-ikot ng mundo yan! Alam kong part ng destiny ko ang magkaroon ng ganitong sakit. E ano?! Basta ang alam ko maraming nagmamahal sa akin ang parents ko,relatives,mga kaibigan lahat ng kakilala ko alam kong mahal nila ako. Iba-iba man ang way nila sa pagpapakita non alam kong mahal nila ako. Ang kulit ko no ?! pero dati hindi ako ganito. Binalak ko pangang magpakamatay non dahil iniisip kong walang nagmamahal sa akin. Palagi akong nakakagalitan sa bahay,kung minsan din sa school,wala akong kaibigan non lahat sila inaaway ako, pinagtatawanan, ilan buwang akong pipe dahil wala akong kinakausap, may sarili akong mundo noon. Natatandaan ko pa nga ang sinabi sa akin nang papa ko…

“anak,hindi ka magkakaroon nang kaibigan kung patuloy kang mananahimik sa isang tabi. Makipaglaro ka sa ibang mga bata,matuto kang makisama, at matuto ka ring buksan ang puso mo nang maramdaman mong maraming nagmamahal sayo.”

Kaya nung mag-high school ako sinubukan kong makisalamuha sa mga kaklase ko iba sa kanila nabaitan ako, yung iba maarte, yung iba naman mayabang, kaya pinipili ko ang kakaibiganin ko. May mga naiinis sa akin suplada daw ako at maarte pero di’ko sila pinansin kesa naman matulad ako sa masasama nilang gawi. Dumating yung time nakilala ko nang lubos ang mga pinili kong kaibigan may mga yumabang din mapagmataas, mapanglait, basta! Natuklasan ko ang ugaling hindi ko magustuhan. Kaya balik ako sa dati solo flight ika nga! Masaya pero malungkot din.masaya kasi hindo ko na kailangan magtiis sa ugaling hindi maganda,peo malungkot dahil walang dumadamay sa akin kapag may problema ako. Hanggang nakilala ko si Mario kinulit niya ako ng kinulit para lang kaibiganin ko siya, nung una naiilang ako feeling ko kasi crush niya lang ako kaya ganon nalang ang pangungulit niya sa akin. Yun pala siya ang magbabago ng buhay ko. Kanina sinabi kong binalak kong magpakamatay pinigil ako ni Mario at pinarangalan kaya di natuloy pagpapakamatay ko. Mula nang balakin ko ang pagpapakamatay hindi na niya ako magawang iwan hatid-sundo pa nga ako sa bahay,kulang nalang pati sa banyo ay nakabantay rin siya. Hindi niya ako pinabayaan kahit kailan. Lalo pa akong natauhan at nagbago nung ikwento niya nangyari sa kanya nung bata pa sya. Pati pala sya iniisip rin noon na walang nagmamahal sa kanya… tandang-tanda ko panga mga detalye nang kinuwento nya.

May bagyo noon: malakas ang hangin at bumabaha sa daan,sumasabay naman sa pagbuhos nang ulan ang pagpatak nang tubig sa sahig mula sa sira-sirang kisame ng bahay nila at kahit anong ingay ng ulan at rinig parin sa labas ang sigaw nang ama ni Mario.

“hoy Mario! Eto ang lata,magtrabaho kana sa labas nang makakain na’ko!”

"ho?! Pero malakas pa ang bagyo,wala pong masyadong tao sa daan”

“e ano ngayon?! Ang mahalaga maka-uwi ka dito na may dalang pera. Naiintindihan mo?”

Laging gano’n ang ama ni Mario kapag nalalasing, pinag-lilimos nya si Mario para sa alak at sariling pagkain,pagkatapos ay kapirasong tinapaylamang ang binibigay nya sa anak. Mag kaganon man hindi parin nagawang mag reklamo ni Mario sa ama, ulila na sya sa ina kaya ano mang iutos nang ama ay sya niyang sinusunod,kahit bumabagyo ay lumabas parin sya para manlimos at kagaya nga nang inaasahan ay wala masyadong tao sa labas.nanginginig na siya sa lamig pero nakatayo parin sya sa sulok nang kalsada. May mga nagdadaan man sa kanyang harapan ay hindi lahat nagbibigay sa kanya nang pera. Inabot na nang hating-gabi si Mario tuloy-tuloy parin ang pagbuhos nang ulan pero piso sentimos palang ang laman ng latang dala nya. Nang magtagal-tagal pa ay nagpasya na syang bumalik ng bahay.naroon nama’t nag-aantay ang galit na mukha nang kanyang ama.

“ba’t ba ang tagal mo? Kanina pa ako nagugutom ditto! Tignan ko nga kung magkano ang nalimos mo!”

At inagaw nya kay Mario ang hawak na lata.bakas sa mukha nang ama nya ang galit nang makitang piso sentimos lang ang dala nya. Pinukol nya sa uli ni Mario ang lata saka pinagmummura.

“ang tagal-tagal mong nawala pagkatapos uuwi ka ditong piso lang dala mo?!”

“patawad po,kaunti lang po kasi ang tao sa labas kaya yan lang ang dala ko”

Pero sa halip na maawa ay lalo itong nang galaiti sa galit. kaya nagtungo ito sa kwarto at kinuha ang sirang hawakan nang walis tambo. Natakot si Mario nang makita ang hawak na panalo nang ama, kaya kumaripas siya ng takbo ngunit sa kasamaang palad ay naabutan sya at saka pinagpapalo. Duguan at puro galos na ang katawan ni Mario pero hindi parin nakuntento ang kanyang ama, kinaladkad sya nito at tinapos sa labas ng bahay. Mula sa putikan ay gumapang palayo si Mario. Ginapang nya ang kahabaan nang kalsada at naghanap nang matutulungan. Sa isang sulok nang kalsada ay nakakita sya ng munting kahon kaya doon sya tumuloy,nanginginig sa lamig at nahihilo na sya sa gutom hindi nya alam kung paano makakain, nilalagnat narin si Mario noon matagal syang nakatitig sa bawat patak nang ulan at sa ilang saglit pa ay kinausap nya ang sarili.

“bakit gano’n ni minsan hindi ko naramdaman ang mahalin ako? Lagi nalang ako sinasaktan,binubugbog pinapahirapan. May ginawa ba akong hindi tama kaya dinaranas ko ang ganitong klaseng pagsubok? Bakit sabi nang iba lahat nnang tai sa mundo nararanasan ang mahalin? Bakit sa akin walang nagmamahal? Masama ba akong bata? Masama ba?"

At pagkatapos ay nakatulog na kakaiyak si Mario. Sa pagmulat ng kanyang mga mata ay nasa isang di mapaliwanag na lugar na sya. Nilakad nya ang puting kalsada at nakita nya mula sa malayo ang isang anghel na nag-aantay sa ibaba ng putting hagdan.

“halika dito mario, sumama ka sa akin sa taas at may gustong kumausap sayo..”

Sumama si Mario kahit hindi nya alam kung saan sya dadalhin nang anghel at nang marating nila ang dulo ng hagdan ay pumasok sila sa puti at malaking pintuan. sa hindi malamang kadahilanan ay hindi nya magawang magsalita o ibuka man lamang ang bibig.nagmistulang pipe si Mario nang mga oras na yon. Habang papalapit ay naaaninag na nya ang nakangiting mukha ng panginoon.

“lumapit ka sa akin anak at tatanggalin ko ang galit sa dibdib mo.”

at nang hawakan nang panginoon ang dibdib ni Mario ay nakadama ito nang bahagyang init na nagging dahilan para mapanatag ang kanyang loob.

“making ka sa sasabihin ko, mula ng ipanganak ka ay naranasan mo ang pagmamalupit nang iyong magulang, dumating ang panahon namatay ang iyong ina at naiwan sayo ang iyong ama.pinagmaltratuhan ka nya,ginutom at sinaktan. Iniisip mo ngayon na walang nagmamahal sayo dahil yon ang nakikita mo. Pero mali ang akala mo anak. Bata ka pa,maraming tao pa ang nakatakdang makilala mo. Maraming pagsubok pa ang dadanasin mo para makamit mo ang minimithi mong pagmamahal. ‘wag kang susuko anak kung gusto mo talagang maramdaman ang mahalin ka magpakatatag ka,gaya ng pagtitiis mo sa lamig,at pagtsatsagang manlimos.maraming nagmamahal sayo.hindi magtatagal mararamdaman mo ito.”

Pagkatapos no’n nagising na si Mario pero wala na sya sa kahong tinutulugan, pagmulat ng kanyang mata ay nasa ospital na pala sya. At isang mabait na mag-asawa ang nagdala sa kanya sa ospital.

“gising ka nap ala! Ang sugat mo, masakit paba?”

Nanatiling tahimik si Mario takang-taka sa mga pangyayari.nang gumaling sya ay doon sya dinala sa bahay ampunan donn nya naranasan ang maging Masaya kasama ng iba pang bata makalipas ang ilang buwan na papamalagi nya sa bahay ampunan ay nagbalik ang mag-asawa na nagdala sa kanya sa ospital.

“kamusta ka na? natandaan mo paba kami? Kami yung nagdala sayo sa ospital. Sya nga pala narito kami para ampunin ka,wala kasi kaming anak sana pumayag ka.alam mo naba ang nangyari sa tatay mo?”

“opo sinabi nila sa akin na namatay si tatay dahil sa pagkalulong sa alak.pumapayag po akong ampunin ninyo.”

“talaga? Naku salamat naman kung ganon, pinapangako ko hinding-hindi ka magsisisi sa desisyon mo”

At mula nang ampunin siya ng mag-asawa naramdaman niya ang kakaibang pagmamahal.tinuring siyang parang isang tunay na anak, tinuturuan ng mabubuting asal, pinapakain ng sapat at nagging kaibigan diba?!. Kaya ko rin nalaman ang isang bahagi nang buhay niya kasi nga KAIBIGAN ko siya… Haayyy nako… pitong taon na ang lumipas mula nang maranasan niya ang pagsubok na yon sa kanyang buhay at ngayon masasabi kong naka-recover na siya sa mga pangyayari. Dahil sa pagtsatsaga niya sa pag-aaral nakatakda siyang umakyat sa stage at tanggapin ang napakaraming medalya, VALEDICTORIAN kasi siya. Pero sa ngayon nandito siya sa ospital at inaalagaan ako ang sweet diba! Kaya nga mahal na mahal ko si Mario bilang kaibigan syempre.

“O liit! Kumain kana binili kita ng pagkain sa Jollibee para ganahan kanang kumain, ramdam ko kasing sawa kana sa nirarasyon sayong lugaw..”

“buti alam mo! Muntik ko pangang makaaway yung nagdadala sa akin ng lugaw dahil walang lasa ang nirarasyon nila.”

“ikaw talaga!... sige na! kumain kana para mabilis ka gagaling”

“hi! Susie,magaling kana ba?”

Sya nga pala muntik ko nang makalimutan, siya si Nina isa sa aking mga kaibigan.mabait rin yan!

“linggo ngayon ahh! Ba’t nandito ka?”

“mamayang gabi pa po kami magsisimba ni Daddy, ayaw mo dinalaw na kita?"

Wala naring nanay si Nina, namatay sa sakit sa puso. Kaya nga sobra-sobra ang pag-aalala nya nung malaman nyang may sakit din ako sa puso. Natutuwa naman ako para sa kanila ng Daddy niya. Dati sa halip na sa simbahan pumunta ang Daddy nya ay sa mga beer house ito tumutuloy. Yun din ang dahilan kaya inatake sa puso ang Mommy ni Nina. Ang alam ko…

"Jerry, ano ang ginagawa mo?”

“aalis ako ditto,Alice”

“pero yan kahat ang tanging pera na naipon natin!”

Pagkatapos no’n nag-away nanga ang mag-asawa, lumabas nang bahay ang Daddy nya at dinala ang pera naipon nila. Nasa school si Nina no’n kaya naiwan sa bahay ang kapatid nyang si Bobby na walong taon palamang pagkauwi nya nakita nalang nyang nakahiga na sa sahig ang Mommy nya habang umiiyak si Bobby sa tabi nito.

“anong nangyari dito Bobby? Anong ginawa ni Daddy kay Mommy?”

“nag-aaway sila ni Daddy tapos bigla nalang sumakit ang dibdib ni Mommy!”

Nang hingi ng tulong si Nina sa kapit-bahay na si Gng.Jenkins tumawag sila nang ambulansya at dinala sa ospital ang Mommy ni Nina. Hinanap ni Nina ang Daddy nya para malaman nito ang nangyari sa Mommy nila. Nagpunta sa iba’t-ibang beer house si Nina, halos lahat nang bar tender sa bawat beer house ay kilala ang Daddy niya. Halatang madalas magpunta doon ang Daddy niya. Mabuti nalamang at mabait ang isa sa bar tender nang huli nyang napuntahan na beer house sinabi nito kung saan pa pwedeng magpunta si Nina kaya natagpuan nya ang Daddy nya. Pinilit nyang pasamahain sa kanya ang Daddy nya pero ayaw nitong sumama lasing na lasing na ang Daddy nya sa alak at pinagtatabuyan na si Nina sa beer house na yon. Kaya napag pasyahan nyang bumalik nalang sa ospital. Pagkabalik nya patay na ang Mommy niya. Binurol at nilibing na ang Mommy ni Nina pero hindi nagpakita sa kanila ang Daddy nila. Bumlik lang ang Daddy nila nung wala na itong pera.

“Nina, ibigay mo itong pera sa iyong Daddy para ibili ng pagkain.”

“pero tiya Maria, hindi ito ibibili nang pagkain ni Daddy sa halip ay alak lang ibibili niya.”

“hindi niya gagawin yon, Nina. Magbabago rin sya… siya’y nalulong na sa alak.”

Kinabukasan binigay ni Nina sa Daddy nya ang pera para ibili ng pagkain. Hating gabi na wala parin ang Daddy nya,namimilipit na sa sakit nang tiyan ang kapatid nya. Pagkabalik ng Daddy nya himbis na pagkain ang dala ay alak ang dala nito, kaya sa inis ni Nina ay binasag nya ang mga bote ng alak.

“ikaw na demonyita ka, tignan mo ang ‘yong ginawa!”

“salingin mo kami at masusugatan ka Daddy! Sana ikaw nalang ang namatay sa halip na si Mommy!”

“palagay mo ba gusto ko ito? Hindi ko matulungan ang sarili ko. May pumipigil sa akin. Ikinalulungkot ko mga anak… patawarin ninyo ako. Kailangan ko nang tulong n’yo… naiintindihan ba ninyo?”

“hindi ka namin mapapatawad Daddy!”

Hanggang sa dumating ang araw na linggo nagsimba sila Nina at Bobby kasama ang kapit-bahay na si Gng.Jenkin. pagkapasok nila nang bahay ay naabutannila ang Daddy nila na nanonood ng TV.

“Daddy, pinapatawad kana naming sapagkat sinabi ni Jesus na ibigin ninyo ang inyong mga kaaway, at idalangin ninyo ang mga umuusig sa inyo Matt 5:44.. ngayon mapapatawad mo ba kami?”

“oo naman mga anak.”

“ngayon, maari bang sumama ka sa amin sa simbahan mamayang gabi?”

“uh, oo! Sige! Sasama ako!”

Kaya nung gabi ring yon ay nagsimba ang mag-ama. Pagkapasok nila ng simbahan ay nagsasalita na ang pari.

“marami ay nasa di kapani-paniwalang mundo, kaya sila ay nalulong sa droga o alak.tanging si Kristo ang makakaputol sa bisyo mo, ano man iyon, -kayong lahat na napapagal at nabibigatan sa inyong pasanin, at kayo’y pagpapahingahin ko. Matt 11:28”

Napaisip ang Daddy ni Nina pakiramdam nya’y mabigat ang kanyang dibdib kaya tinanong niya sa sarili kung sya ay may pag-asa pa.

“paano ako lalapit kay Kristo? Ako ay nasa dulo na ng aking pisi… saan paba ako makakapunta? Sinubukan ko na lahat,maliban kay Jesus.”

“kapag si Kristo ang nangunguna sa iyo.. maggiging bago kang nilalang. Ang sabi nang bibliya. Kaya’t ang sinumang nakipag-isa kay Kristo ay isa nang bagong nilalang.wala na ang dating pagkatao, siya’y bago na. 2 Cor. 5:17… ang sabi ni Jesus, lalapit sa akin ang lahat ng ibinibigay sa akin nang Ama at hindi ko itataboy ang sinumang lumapit sa akin. Juan 6:37 halikayo, tayo’y magkatuwiranan, sabi nang panginoon,kahit ang mga kasalanan ninyo maging kasimpula ng eskarlata, yan ay maggiging kasimputi nang niyebe;halikayo tanggapin ninyo si Jesus bilang inyong Panginoon at tagapagligtas.”

Kaya simula no’n madalas ng nagsisimba ang mag-ama at sa bawat linggong pagsisimba nila ay unti-unting tumitibay ang samahan nila. Pero bakit ko nga ba kinukwento sa inyo ang buhay ng mga kaibigan ko?... simple lang! para maisip nyo na sa bawat mabibigat na problemang dinadanas nyo naroon ang Panginoon, isa sa tumutulong sa inyo. Lahat naman kasi nang tao sa mundo dumadanas ng problema. Maliit man ito o malaki nariyan si God para gumabay. Sapagkat gayon na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa sanlibutan, ibinigay nya ang kanyang bugtong na anak, upang ang sinumang sa kanya’y sumampalataya ay huwag mapahamak kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan Juan 3:16… kaya nga tanggap ko ang sakit kong ito. Mabuhay man o mamatay ako nagpapasalamat parin ako kay Jesus dahil once in my life naramdaman kong may nagmamahal sa akin. At isa na si Jesus doon…

Kheruvim
© Renelyn Cambronero

The times of your life

2009-08-19T19:34:00.009+08:00

...Good morning, yesterday, you wake up and time has slipped away and suddenly it's hard to find the memories you left behind remember, do you remember?...

Haayyy. Panibagong araw nanaman, Habang tumatagal, nakakasawa 'ding tignan 'yung apat na sulok nitong kwartong ito. Madaming kalat. Puro litrato.

"eto nga pala yung picture nung mga barkada ko ng magpunta kami ng tagaytay. "yan si Rachelle ang pinaka matangkad sa amin pero pinaka bata ang edad pag magkakatabi kaming lahat nagmumukha kaming Snow White and the Twelve Dwarfs.

eto naman 'yung kuha namin nung JS Prom, ang kukulit namin dyan mga feeling model Hehe!"

kinuha naman itong picture na ito noong..."

Sadyang napaka bilis ng panahon, parang kailan lang, ang mga ito'y nangyari pa lamang. Subalit ngayon, mga simpleng litrato na lamang sila. Mga alaala ng kahapon. Talagang patuloy ang pa-inog ng mundo. Tuloy ang takbo ng oras. kaya nga minsan, iniisip ko ang kalagayan ng mga taong bilang na ang oras. Ano kaya ang nararamdaman nila? Sila kaya'y nagpaplano pa para sa kanilang kinabukasan o hinihintay na lamang nila ang nalalapit na katapusan.

"Hoy, whitey akin yan! errr!" taragis na aso 'to. kain ng kain kaya tumataba, pati ulam ko inubos.

Hehehe! naalala ko tuloy nung bata pa ako. Mataba rin ako noon, yun bang tinatawag na lumba-lumba, tapos kapag nadadapa gumugulong sa daan kaya ngayon, eto! buto't balat na, siguro dahil sa kakatagas ng dugo ko sa kadadapa.

"hoy kumain ka na ba?"

"paano ako makakakain eh inalmusal na ni Whitey ulam ko."

"o sya, sya, sya. ikukuha kita ng bago."

...The laughter and the tears. The shadows of misty yesteryears. The good times and the bad you've seen and all the others in between. Remember, do you remember .The times of your life?...

Masaya 'yung naging highschool life ko. 'yun nga lang, hindi ko naging close lahat ng mga classmates ko. Ewan ko kung bakit. Pero syempre, may masaya at malungkot na alaala.

Sa kabila ng madalas na pagkahilo, nakaraos din ako. Nung ga-graduate na kami, isa iyon sa pinakamasaya at pinakamalungkot na alaala. Masaya, kasi sa wakas college na kami. malungkot kasi hindi na kami madalas magkikita-kita.

At si Sagittarius...'di ko na sya makakasama. Ang kakulitan nya na nagpapangiti sa akin kapag nalulungkot ako, kahit madalas nya akong asarin dahil sa height ko. Hwaaaaaa!!!

Hehehe! Pero isa lamang si Sagittarius sa malulungkot na alaala. Oo nga at naging close kami nung high school. Madalas magkasama sa bleacher at kumakain ng tortillos na sinawsaw sa Pepsi. Magkaibigan, ika nga ng awitin ni chique pineda na una kong narinig na inawit ng pari sa simbahan nung magsimbang gabi ako at magkakilala kami ni Sagittarius. "I guest what I'm really trying to say it's not everyday that someone like you comes my way no words can express how much I love you..." Hindi ko alam kung bakit kailangan ko pang ma-inlove sa kanya. Gayunpaman, nagpapasalamat parin ako sa magagandang alaala. Kahit tanggap ko na kahit kailan ay hindi pwedeng ako ang manliligaw sa kanya. O hindi...

Anyway ayun na nga ang nangyari.

"Ate, palaro sa computer"

"Tse! gumawa ka ng project mo dyan!"

"Minsan lang mag-computer eh..."

Iyon na nga at nag-college na ako. Bihira ko na silang makita. Minsan pag kaarawan ng isa mag-tatawagan kami para makadalo. Minsan pumunta ako, minsan tinatamad ako. Mas gusto ko kasi yung nag-iisa ako. Mas komportable.

"Eto nga pala yung picture ko nung grumaduate ako.

Eto yung angel figurine na binigay ni Sagittarius nung birthday ko, hawig nya, hehe

Eto naman yung una at huling sulat na natanggap ko mula sa kanya. May poem pa! at drawing, ang sweet talaga!"

...Reach out for the joy and the sorrow, put them away in your mind, the mem'ries are time that you borrow, To spend when you get to tomorrow...

"O, may message ka."

"Mamaya na."

"Bilis buburahin ko na'to."

Sa college, mangilan-ngilan lang ang mga magagandang alaala. Isa na dito si aquarius. Genuine Love ko. Gwapo ba sya? Uhm... mabait. Gwapo? Malambing. Gwapo? Cute.

Oo, inlove ako kay Saguittarius noon pero nung makilala ko si Aquarius, Mas naramdaman ko ang feeling ng inlove. Pareho silang makulit pero higit na mas sweet si Aquarius. naging mag-bestfriend kami, at dito ko nakilala ng lubos si Aquarius. Nagka-inlaban at naging kami, nag-away, nag-brake at ngayon kami ulit, tunay ngang hindi matatakasan ang pag-ibig ilan beses mo mang iwasan.

"inom ka muna ng gamot."

Anyway nagkaroon din ako ng barkada sa college. Masaya rin silang kasama. Lahat naman ng classmates ko okay din. Ang mga ka...A...Teka...Ahhhh! Ang ulo ko!!! Ang sakit na... naman...!!!

Ahhhhhhhhhhh!!!!!

"Magpahinga ka muna... tatawag ako ng duktor!"

..Here comes the saddest part. the seasons are passing one by one so gather moments while you may collect the dreams you dream today remember, will you remember the times of your life?...

Naalala ko yung hapon na umuwi ako galing sa school. Mabigat ang ulo ko. Bigla itong sumakit ng pagkatindi-tindi. Nawalan ako ng malay. Nagising nalang ako nasa ICU na ako ng isang ospital. Marami na akong napagdaanan. Na X-ray na ako. CT scan...

"na autopsy na ba ako?"

Pabiro 'yon pero sa mukha nila, alam kong malubha na ang kalagayan ko. Ilang check-up, ilang tests, saka lang na-comfirm ang kalagayan ko. Brain Cancer sa stage na wala ng pag-asa.

Tinaningan narin ako ng duktor. Ilang buwan nalang daw...

Nung una, akala ko galit sakin ang Diyos, pinagdamot nya sa akin ang ilan pang maliligayang araw. Hindi nya ako pinayagang mabuhay nang matiwasay. Bakit ako pa? Marami pa akong pangarap na gustong makamtam. Ilang araw din akong 'di nakakain noon. Pero mas naawa ako sa mga tao na alalang-alala sa akin. At ng buksan ko 'yung photo album, nawala 'yung hinanakit ko sa diyos.

Niloob nya ang mga bagay na ito. malugod kong tatanggapin. magaan kong sinalubong ang mga araw na dumarating. kahit alam kong, malapit ng maubos ang araw ko. Pero ayos lang! nabubuhay pa ako sa mgagandang alaala. Kapiling silang lahat. Ang mga kaibigan ko, mga kapamilya, at si Aquarius.

"Bakit ayaw mong ipaalam sa mga kaibigan mo at sa boyfriend mo? dadamayan ka nila."

"ayos lang po ako. ayoko po silang magkasama-sama sa malungkot na parte ng buhay kong ito. sa masasayang alaala nalang po kami magsasama-sama. Saka nyo nalang ipaalam sa kanila 'pag wala na ako."

Oo. dahil sa katulad ko na sa alaala na lamang nabubuhay, masakit ang makitang lumuluha ang mga mahal mo dahil sa'yo. Tama na Gusto ko lang alalahanin ang mga masasaya naming pagsasama. Sapat na iyon. kaya bago ako magpaalam inipon ko ang lahat ng ito, mga litrato at mga bagay, itong mga alaala ninyo.

...Gather moments while you may collect the dreams you dream today remember, will you remember?...

"Eto yung picture ko nung grumaduate ako sa elementary."

...The times of your life? ...

"Eto naman nung pumunta si Sagittarius nung birthday ko"

...Of your life...

"Nung mag-camping kami ni Aquarius..."

...Of your life

Do you remember the times of your life?...

a revised story of Ren

Lapis

2009-08-18T13:54:00.007+08:00

Hay, eto nanaman ako… walang magawa kung hindi kausapin ang sarili… sa totoo lang di ko alam kung bakit ko ito ginagawa, para ba pasayahin sila? Hindi noh! Wala gusto ko lang talaga magsulat, dito kasi ikaw lang ang nasusunod, ikaw ang may control. Sa pagsusulat kaya mong baguhin ang lahat ng ayaw mo o gusto, marami ang nagbago sa buhay ko dahil sa lapis.

Nay: Hoy!, oi gising! gising! May dalang hamburger ang tatay mo, alam mo naman iyon madaling umiinit ang ulo, lasing panaman!

Surot: O, ano bayan itatapon ko’to! Mga letse,sila na nga ang inuuwian, sila pa ang umaarte! Kung ayaw niyo,ipalamon nalang sa pusa, ‘di ito tatangihan!

Tatay ko iyon, tatay-tatayan, ni hindi ko nga yun kaanu-ano, pangalawang asawa ni nanay, ewan ko ba doon galit na galit sa akin, lalo ko naman siyang ginagalit, nakakainis kasi, nagpupumilit isiksik ang sarili, Para ba siyang surot, isang malaking kalbong surot! Pero salamat nalang wala na siya sa buhay namin, nakuwento ko na ba kung bakit? Paano? Saglit lang… ayan dahil dito sa lapis ko, bigay ito sa akin ni nanay, may magic daw, magic pencil nga daw ang tawag dito eh! Kapag may gusto daw akong mangyari isulat ko lang daw gamit ito sinulat ko na sana umalis na ang surot, tapos naghiwalay na sila.

Hiro: Oi, ‘tol nagsusulat ka nanaman, chat nalang tayo! Walang magawa eh, ano gusto mo? O sige kapag nag-oo ka, ibibili kita ng bagong lapis, tignan mo ‘yang lapis mo luma na, wala pa bang anay ‘yan?

Si Hiro iyon,matalik kong kaibigan. geronimo ang tunay niyang pangalan kaso lang mabaho, kaya Hiro nalang.

Hiro: Hoy! Pao ano na?
Pao: Hoy! Hiro anong ano na? sige pero ililibre mo ako ha!
Hiro: sige,sige,sige,tara na po!

Hindi lang si Hiro ang bestfriend ko, ewan ko kung nagkataon lang pero hiniling ko kasi na sana may matalik na kaibigan din akong babae, sinubukan ko lang naman kung gagana, malay ko ba? Si Leigh ang sagot, pero ‘di lang siya basta bestfriend kung alam niyo ang ibig kong sabihin. Pero ewan, pilit rin nila akong tinutukso kay Leigh, bagay daw kami, naaalala ko tuloy nung minsan, wala katuwaan lang, iyon bang magpapaikot ng bote ng softdrinks tapos kung sino yung tatapatan, tatanungin eh sa akin tumapat!

Hiro: O sige, Si Pao ano kaya ang maitatanong sayo, teka…
Pao: Math nalang gusto niyo?
Hiro: hindi anong math, hoy Pao sinuswerte ka, teka may naiisip na ako, tamang-tama nandito siya!
Pao: sinong nandito?
Hiro: basta, o game ha…may gusto ka ba kay Leigh?
Pao: haha si best!! Sus, syempre naman, ano ba naman kayo? Syempre wala, best friend ko yan eh!

Ang galing ko talaga, galing magtago ng nararamdaman, sabi nila nagsisinungaling daw ang isang tao kapag natatakot…natatakot sa di niya alam… natatakot sa kung ano ang pwedeng malaman tungkol sa kanya,ganon ba ako, natatakot?

Simula noon, nakagawian ko nang gamitin ang lapis na bigay ni nanay, nahasa ko rin ang talento ko sa pagsusulat. Naging feature editor nga ako sa school paper naming, marami-rami din akong naisulat, kwento, tula at syempre mga nakatutuwang hiling, sinulat ko kasi na sana magustuhan din ako ni Leigh, pero walang nakakaalam na gusto ko siya kahit si Hiro.

Hiro: Hoy Pao! Bilisan mo ang tagal mo naman,baka tayo ma-late!
Pao: Oo, na saglit nalang ang lamig kasi ng tubig eh!
Hiro: Pao may itatanong ako.
Pao: Assignment mo nanaman, ikaw talaga!
Hiro: Magagalit ka ba kung malalaman mong nililigawan ko si Leigh?
Pao: Si best nililigawan mo? Kelan pa? at bakit naman ako magagalit?
Hiro: Wala naman,eh kung malalaman mong kami na?
Pao: edi maganda, ok yun!

Sinabi ko sa sarili ko na “okay lang yun” pero minsan pala pag sinabi nating “ok” ayaw lang nating tanggapin ang totoo… masakit kasi. Nasasaktan ba ako? Dahil ba sa mga bagay na nasasabi ko noon,na wala akong gusto kay Leigh kahit mayroon? O sa mga bagay na di ko nasabi sa kanya?

Hiro: Hoy ano na? ilan beses ka bang magsabon? Tatlo? Lima? O baka naman may ginagawa ka ng iba ha?
Pao: Sira ka talaga,o heto tapos na!

Alam ko na Malabo na mangyari and huli ko pang hiling, yung tungkol kay Leigh kung anu-anong mga bagay na ang pumapasok sa isip ko… ipinapasok pala… para makalimutan siya, pero hindi parin, mahirap palang makalimutan ang nararamdaman mo sa isang tao lalo’t nakikita at nakakasama mo siya araw-araw.

Libangan ko ngayon? Magsulat… minsan nga gumagalaw na lang ang kamay ko’t nagsusulat na sana. Makita ko na yung babaeng para sa akin, ewan kung hindi si Leigh… sino kaya?

Pao: samahan mo ako sa mall mamaya ah!, magpapabutas lang ako ng tenga.
Hiro: aba! Anong nakain mo? O baka may lagnat ka? Wag kang iiyak ha!
Pao: sus! Para iyon lang noon ngang grade 5 ako pukpok lang walang anestisya, kayang-kaya ngayon pa?

Ano kayang sasabihin ni Hiro kapag nalaman niyang may gusto rin ako kay Leigh? nagpaubaya lang ba ako dahil gusto ko silang sumaya?

Hiro: ano Pao,masakit ba?
Pao: hindi ok lang
Hiro: pa text nga muna, wala akong load, text ko lang si Leigh
Pao: isa lang ha!
Hiro: hahaha, mahilig ka na pala sa teleserye, ikaw ha maka juday ka na pala ha!
Pao: ano?... pakiulit, patingin nga!
Hiro: O tignan mo
Pao: eh hindi naman sa akin to eh! Ito ba yung inabot ko sayo?
Hiro: oo naman,ikaw palusot pa!
Pao: saglit nga tatawagan ko lang yung phone ko, may load kaya ito? ayan nagri-ring

Yung babaeng naka-swtich ko nang cellphone… hulaan niyo… oo. schoolmate namin at meron pa, naging kaklase ko pa siya nang sumunod na semester.

…sana makilala ko na yung babae para sakin, kung hindi si Leigh… sino kaya?... kagagawan ba ito ng lapis na bigay ni nanay? Una yung pag-alis ng surot, sunod ang pagdating ni Leigh, at pagkatapos naman si meg… siya kaya? minsan gusto ko nang maniwalang may magic ang lapis na bigay ni nanay… alam kong sinabi niya lang yun dahil bata pa ako noon, walang muwang inosente. Pero aaminin ko malayo na ang narating ko dahil lang sa isang lapis patuloy akong nangangarap at umaasa, patuloy akong nagsusulat.

“class may oral test tayo ngayon, bubunot lang kayo nang tanong babasahin at sasagutin sa harap ng klase”

Si Mrs. De Guzman iyon. Philosophy teacher namin. kung bakit kami may philosophy kahit accountancy ang coarse naming, hindi ko talaga alam, siguro gusto nilang ipaliwanag kung bakit may pusa sa taas ng simbahan sa likod ng sampung piso. Unang tinawag si Hiro.

"naniniwala ka bang bulag ang pag-ibig?”

Akala niyo ba madali, hindi, mahirap sabihin ang tama o mali, iba-iba tayo may sari-sariling opinion at pinaniniwalaan, di mo maaaring sabihin na tama si Juan at mali si Pedro, dito walang mali at lahat pwede maging tama. Ako ang sumunod na tinawag…

”are you willing to take one’s life for justice sake?"

bigla nalang tumahimik ang paligid…

“nay si tatay? Ito na po yung report card ko!”

Boses yon nang isang bata, boses ko iyon nang bata pa ako. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari, nakita ko nalang siyang umiiyak. Mabilis ang mga pangyayari, di ko matandaan,basta ang alam ko sinabi niya sa akin na dinampot raw ng mga pulis ang tatay, nakapatay raw. Ginawa ni nanay ang lahat, nilapitan niya lahat ng malalapitan, hiningan ng tulong lahat ng mahihingan. pero wala parin, sa huli nabitay parin si itay.

“Mr.Madrigal will you please answer the question?”
Pao: Life for the sake of justice... no ma’am, many of those who live deserve death, and some who dies deserves life, but can we give life to them? If we don’t have the power to give life, then we also don’t have the right to take one even for justice sake.

Sa totoo lang kaya kong i-uno lahat ng grades ko, sa isang bagay lang ako mahina… sa puso. Ewan ko, masyado akong mahina pagdating sa damdamin, sa emosyon. Dahil sa puso kaya di ko makalimutan ang nangyari kay tatay… minsan naitanong ko tuloy kung bakit pakailangan makaramdam ng sakit ang isang tao, bakit di nalang parating kasiyahan.

Gusto kong magpahinga pagtapos nang tanong na iyon, salamat nalang at tinawag na ang huling estudyante.

”what will you do when the worst thing is coming?”

Minsan di mo masabi ang nararamdaman mo sa isang tao dahil natatakot kang masaktan, lalo na kung sa kaibigan. Ang hirap, di mo alam kung paano nila tatanggapin ang sasabihin mo kung ano ang gusto nilang mangyari pagkatapos.

…sana makilala ko na yung babae para sa akin kung hindi si Leigh,sino kaya…

Mabilis ang mga sumunod na mga pangyayari… oo naging kami ni meg.. naging Masaya naman ang dalawang buwan naming pagsasama… mabilis nga diba?

Pagkatapos nun balik nanaman sa normal ang buhay ko gaya nang dati wala kaming ibang gawin kundi ang kumain, mag-aral, mag-computer at matulog, doon lang umiikot ang mundo namin. Pagdating ko ng bahay, sinalubong ako ng isang senaryong kahit sino’y ayaw maranasan at makita. Patay na si nanay, sabi nang mga kapitbahay dumating daw si surot, nag-away daw silang dalawa ni nanay, tapos nakita nalang daw nilang duguan si nanay.

Hindi ko alam ano ang aking gagawin. Galit… galit lang ang nararamdaman ko, gusto kong gumanti, gustong gumanti ng mga kamay ko.

“what will you do when you know the worst thing is coming?”

Heto naba ‘yon? Ewan, gusto ko lang gumanti sa taong pumatay sa nanay ko, kung nasaan na yung taong ayaw pumatay sa ngalan nang hustisya hindi ko na alam.

Sabi nila may plano ang Diyos para sa bawat tao, ang dapat lang nating gawin ay hilingin sa kanya na ang plano niya at plano natin ay iisa, siguro ito na nga ang gusto niyang mangyari sa akin.

Nag pahinga muna ako sa kwarto. Sa tukador naroon ang lapis na bigay ni nanay… maalikabok na dahil hindi ko na masyadong nagagamit… bumalik sa isip ko ang masasayang alaala ng buhay si nanay at si tatay, iyak lang ako ng iyak… kung gagana lang ang lapis ni nanay ngayon, maaari ko pang baguhin ang lahat.

Taon ang lumipas, maayos na ang lahat. Naka-recover na rin ako kahit papaano. Marami na ring nangyari, nag break na si Hiro at Leigh, nasa Canada na si Hiro… sa America naman si Leigh, pero nag-iwan siya ng sulat bago siya umalis. Sinabi niya na mahal niya rin ako ng higit pa sa kaibigan. hindi pala ako binigo ng lapis ni nanay… nahuli rin ang surot at nakulong… pero wala na ang dalawa kong bestfriend… ang dalawa sa pinaka malapit na tao sa akin.

Wala na sa kalahati ang sukat ng lapis na binigay ni nanay, mahirap narin itong ipang sulat, marupok na at madali naring mabali ang tasa, pero eto ako patuloy paring nagsusulat, walang kapaguran at hindi parin nagsasawa.

Nasa America na ako ngayon, hindi ko man nagamit ang kurso ko sa naging trabaho ko rito, Masaya parin ako. Isa na akong writer sa isang sikat na magasin. At hanggang ngayon, dala ko parin ang lapis na bigay ni nanay… hindi ko nga lang ginagamit marami na kasi akong panulat, pero hindi katulad ng lapis ko, wala silang magic.

Anak ni Pao: daddy please call mommy, tell her to come early.
Pao: ok, I’ll call mommy, just a minute baby…
Pao: hello Leigh, anak mo nangungulit uwi ka na daw
Anak ni Pao: hello mommy, please come home, and don’t forget my pencil, I want that magic pencil daddy keeps on talking about.

Hay… sino nga bang makakapag-dikta ng hinaharap? wala… iyon ang katotohanan, kahit anong magic pa ang napapaloob sa isang bagay, lapis man o hindi, di nito kayang diktahan ang kapalaran ng isang tao. Nandito lang ang mga bagay na ito para tayo gabayan, nasasaiyo na kung gusto niyong maniwala o hindi.

I'm back!!!!!

2009-07-29T11:11:00.005+08:00

Yes, I’m still alive… nawala lang ako ng ilang linggo dahil nung June 24 kasabay ng pag-init ng aking ulo, ang pag init ng computer ko. kaya ayun! sabog ang motherboard

salamat sa tulong ng aking f4 (four friend) na sila Eco, Jounel, Eric at Joseph. Dahil nabawasan ang stress ko. mga komidyanteng comtech kasi sila. sa ngayon konti nalang buo na ulit ang pc ko. tapos balik na ulit sa editing studio. balik sa umpisa; search ulit ng clips, at songs tapos layering at effects. Mahirap pero ganon talaga ang life

at syempre hindi pa ako tapos sa mga DAPAT MAGBAYAD bwahahaha.

salamat din pala kela

Raineil para sa bagong program na pag a-adikan ko at ituturo sa aking f4 in the future.

kuya Jay-R para sa pag install ulit ng MS’07, at paglagay ng GG client.

Dheo para sa advice at pag sagot sa makukulit kong tanong tungkol sa computer ko.

at kay Lord dahil binigyan nya ako ng talino para makaisip ng diskarte sa pagpapagawa ng computer ko

B.H Syndrome ( love-nat in tagalog :D )

2009-07-28T11:50:00.002+08:00

B.H Syndrome ( Broken heart syndrome )

Broken heart syndrome is a temporary heart condition brought on by stressful situations, such as the death of a loved one. Many people who have broken heart syndrome may have sudden chest pain or may think they’re having a heart attack. These broken heart syndrome symptoms may be brought on by the heart’s reaction to a surge of stress hormones. In broken heart syndrome, a part of your heart temporarily enlarges, a condition called cardiomyopathy.

First described medically in 1991 by Japanese doctors, the condition was originally called takotsubo cardiomyopathy. Takotsubo is a type of pot used by Japanese fishermen to capture octopuses. When doctors take X-ray images of a person who’s experiencing broken heart syndrome, part of his or her heart resembles the pot. Today, the condition is also referred to as stress cardiomyopathy, stress-induced cardiomyopathy or apical ballooning syndrome.

Broken heart syndrome is treatable, and usually requires about a week to recover.

Symptoms

Broken heart syndrome can mimic a heart attack, with common symptoms being chest pain or shortness of breath. Any long-lasting or persistent chest pain could be a sign of a heart attack, so it’s important you take it seriously and call 911 if you experience chest pain. When to see a doctor
If you’re having any chest pain or shortness of breath after a stressful event, seek emergency medical assistance immediately.

for more info. visit: mayoclinic.com

meron ako nyan (symptoms palang hindi ko pa na kukunsulta sa doctor, nakakahiya eh) ikaw? baka meron ka nyan, pa check-up ka na rin.

Boys over flower ^_~

2009-06-02T12:11:00.002+08:00

natapos ko na panoorin ang Boys Over Flower! (syempre english sub.) ngayon-ngayon lang… June.2,2009 exactly 12:36pm. sa internet ako nanood, bitin kasi ako sa 30 minutes na panonood sa TV, kahit na tagalog yon sana 1 hour manlang ^_^

mula sa love story nila = goo jun pyo – geum jan di – ji hoo…
hangang sa love story nila = yi jhung – ga eul

pati commercial ng cellphone pinanood ko na sa sobrang addicted sa kanila…

ang cute talaga nang dalawang yan… uhmmm once in my life may na meet akong jun pyo at ji hoo hindi sa yaman, hindi rin sila magkaibigan, pero sa ugali!… same lang sa meteor garden na sila dao ming zu at wa se lei. kaya attracted talaga ako sa character nila. na miss ko tuloy yung dalawang ‘yon ^_^

Busy-busyhan

2009-04-18T12:37:00.001+08:00

Bagong video?! meron! inaayos pa audio nalang di ako makapag record sa ngayon dahil paos ako (sa sobrang init uminom ako ng malamig natubig; na hindi ko naman kadalasan ginagawa)...

Nung isang araw bumili ako ng webcam (request ni ama gusto kasi nya makita sila tito from abroad) sawa na sila sa phone calls. tapos kahapon naman printer ang binili ko (susyal! pa shopping-shopping nalang.) nasira kasi printer ko non kaya heto pinalitan, (ang cute pa ng nag benta; super asikaso sya) di tulad nung mga tao sa national dun sa robinson place manila na ang susungit, ang sarap i report sa amo nila.

Tapos naka chat ko si bruhildang kat! aba ang tagal ko din hindi naka usap yon, pati si dheo (thesis partner ko, na gwapo na makulit pa). 2nd job na daw nya ako isa palang (ano yan? padamihan? hehehe) Ganon parin makulit parin sya punta daw sya dito sa bahay ang damuho puro kalokohan parin. but infairness nakaka miss ang bonding moment namin. pati si ryan (kaberkz since high school) na kahit busy nagawang mangamusta. Naikwento ko narin sa kanya na nanggaling ako kela mhica nung sabado.

Funny people sa TAGGED™

2009-03-21T12:57:00.001+08:00

nagbukas ako ng tagged account at anak ng pating ang daming messages mga taga ibang bansa na nag comment sa naka display kong pic. heto sample:

Country: New Delhi , India
Message: You have an angel’s face, a loving heart, A peaceful, sunlit smile that lasts forever. Care to be my friend pretty Lady ?!!!!

nang bola pa! angel face? lasing ba’to o malabo lang talaga mata. loving heart, sunlit smile huuuu scripted!!!! but infairness gwapo sya at mukang model O_O poser yun malamang :P

Country: Tunis, Tunisia
Message: hi how are u?? really u are so pretty really so if u can give me ur msn i want talk serious with u

serious nga ba? o isa rin sa mga taong mahilig sa online date; at kabilang sa mga gusto makipag chemberlu?

Country: cairo, Egypt
Message: hi! im egyptin work in italy Architect architecture buildings rich man in italy now i like u in pic send yahoo u please now

rich man DAW!!!! parang gusto ko patulan ‘tong mayabang na’to, ano kaya kung sabihin kong ipamana nya muna sakin kayamanan nya bago ko isend ang yahoo ko XD

iilan lang yan sa mga nakakatawang bolero ng ibang bansa na may makakating tutut at pinay ang puntirya. pero thank you narin sa kanila dahil sa ilang segundong binuhos nila para mag send ng message sakin, sorry nalang dahil hindi ako basta-basta nag bibigay ng YM (pwera nalang kung nag tatagalog sila at kung maipapangako nilang hindi sila mag papakita sa webcam na tanging NECKTIE lang ang suot) may isa panga aminadong horny sya (and so? anong pake ko kung horny sya; punta sya sa banyo kamutin nya tutut nya)

kaloka talaga, SINGLE ako pero hindi ako ganon ka desperada na basta-basta papatol sa kung sino mang HUDLUM… at GUNGONG… lalo na kung walang dugong pinoy. dahil hindi ko pinangarap magkaroon ng boyfriend na half GERMAN half SHEPHERD. lolz

Updates:

lilinisin ang computer ko, kaya naglilipat ako ng files, in-upload ko mga recorded songs ko at yung mga ginawa kong ringtone. (isa-isa kong ililipat lahat ng songs; sa ngayon tinatamad pa’ko lahatin XD)

Pana-panahon lang yan...

2009-03-14T13:16:00.001+08:00

Nung isang araw nakipag kwentuhan ako sa mga nag audition sa PBB may mga naka pasa at may mga bumagsak, may nagwawala dahil hindi natangap ang schedule for audition nya, may nang hihingi ng advice para maka pasa, may nag bigay ng tip, at may muntik nang maniwala sa balitang may napili na (gawa-gawa lang sa youtube ang news).
hindi ako sumali sa kadahilanang taglay ko ang

lack of self-confidence
stage freight
at hindi pang artistang pagmumuka

kaya bakit pa ako aasang makukuha?… Pero alam ko ang hirap na pinag dadaanan nila, kasi minsan sinamahan ko friend ko nung mag audition sya. sya lang ang nakapasok sa pinaka loob, naiwan kami sa labas ng pinsan nya, nung mainitan balik kami sa van
(kala namin may makikita na kaming artista, lolz)

grabe ang tao; kita ko din mula sa van ang haba ng pila mga parang baliw na hindi ko malaman kung nag pra-practise nga lang ba o talagang may problema? kanya-kanyang eksena sila habang nag aantay, pero ang pinaka nagpalula sakin yung mga dumadaan na GWAPO! at ang masakit na katotohanang hanggang tingin lang ako sa kanila,

Isa ang friend ko sa mga minalas na hindi nakapasa. gwapo naman sya, matalino, talentado, ang problema lang kapag tinamaan ng kaba na me-mental block na. nakakaawa sya nung mga oras na yon, ang gwapo nyang mukha naging instant goofy sa sobrang lungkot kaya ang nagawa namin ng pinsan nya hayon inaliw namin, dating gawi! pinakanta namin sya sa isang karaoke bar (way ‘yon para maisigaw nya palabas ang malaking bara sa puso nya.) nang magtagal ok na sya! sya na mismo ang nagsabing “pana-panahon lang yan, better luck next time”…

Umuwi akong hindi na naikwento sa kanya ang mga nabasa nya sa diary ko, (isa ‘yon sa dahilan kaya kami nag kita; alam nyang may problema.) pero ayos lang better luck next time hehehe… (means marami pang next time na mag kikita kaming dalawa).

Updates:
- Hayaan napag tripan ko ang mga banner ng sites ko iba na banner sa taas (simple pero panget whahaha) ang theme name: crystal dream (wala lang ako maisip na title XD).

- iba narin banner sa diary ko, syempre ako gumawa same parin ang base banner lang ang naiba, wala lang trip ko lang puno, para parang… (“i found her diary underneath a tree, and started reading about me…”) and YES ako ang gumawa maraming salamat sa adobe photoshop.

Why am I blogging?

2009-03-10T13:22:00.002+08:00

I started blogging since 2004, tapos na busy ako sa school napabayaan ko ang blog ko for almost 3 years, and now I’m starting from the scratch (todo hanap sa mga blogs ng friends ko, at mga naka link exchange ko non). Halos lahat sa kanila hindi na gumagana ang link (maaaring nagbago ng domain or tuluyan ng iniwanan ang blogging) and then I found this old friend of mine, nakilala ko sa isang online game na nilaro ko noon, dati syang may blog pero mula ng magka-work sya napabayaan narin nya ang blog nya wala na daw sya time para mag isip ng code, layout at mga mapapag usapan sa blog nya kaya tuluyan na nyang dinelete. and then he ask me, bakit tinuloy ko ang blogging kahit hindi naman ako kumikita tapos kinuwento ko sa kanya ang katotohanan.

Nagkaroon ako ng barkada noon (school mate) na sakitin din tulad ko, wala na sya ngayon (sumalangit nawa). Sobrang bait, maalalahanin, at napakaraming words of wisdom. Sa kanya namin narinig ang salitang “Live your life like it was your last” kaya nung mailibing ang barkada namin napagkasunduan naming gumawa ng kanya-kanyang tribute sa aming mga sarili at huling habilin para sa mga taong maiiwan namin, tapos ibigay ang key or map (parang treasure hunting) sa pinagkakatiwalaan naming tao. Isa sa barkada nagtago ng alaala sa diary tapos binigay nya sa akin yung susi, actually dalawang susi na ang nasa akin (yung isa sa barkada ko nung college) susi daw ng kahon yon ewan ko kung ano laman.

kaya ako heto! website na naglalaman ng mga kwento ko, collections, pictures at iba pa. (at para high-tech :p)

… karamihan naman sa blog nag lalaman ng kwento ng buhay ng may akda …

Updates:

- ang video plan ay malapit nang matapos (summary video nalang kulang) inabot ng up to part 4 na may above 5 mins na time kada video. (ang haba noh?) PLUS!!!!! isang tribute at isang summary video, na upload ko na sya sa youtube (pero naka private pa :p)

- simplified navbar on the side (hindi lang halata pero may nabago dyan!) dinagdagan ko narin ng sticky notes para sa mga important things tulad nyan jabbawockeez kung fans ka nila at malapit ka sa manila click mo lang ang demand button kapag top 10 ang pinas sa mga pinaka maraming demand mag pe-perform ang jabbawockeez sa pinas!!!!

- tapos mga bagong layout sa iba ko pang site (online diary | poems | stories | songs and lyrics) ang angel figurine na picture sa header ng “stories” sites, ay binigay nung sweetest best friend ko nung highscool, (may sentimental value :p)

- at pwedeng mag contribute ng short stories fiction man o hindi, pwedeng mag request lyrics ang songs, pwede din mag send ng poems, at ng testimonial about me (if you know something about me)

- banner nitong site… saka ko na papalitan pag tapos na ang aking movie plan.

- at nagsumbong nanaman ako sa aking online diary

pinoy MV for online games

2009-02-25T13:33:00.000+08:00

biglaan ko lang nakita while trying to upload my vid. napa huwaw ako sa lyrics, GOd is good all the time, kapag humahantong ako sa pagkakataong napakaraming katanungan sa isip ko na kailangan ng agarang desisyon. May mga bagay-bagay na biglaan nalang bubulaga sa harap ko, nakakatuwang isipin pati pala mga simpleng bagay gumagawa ng way to cheer me up hahaha. ito share ko na ang MV…

ROSE ONLINE: isa sa pinaka nakaka enjoy na nalaro ko, astigin ang avatars nakakatuwa ang mga kalaro ko, dito ko din nakilala si kuya Noel na nagturo sakin kung paano mag capture ng vid. sa online games. panoorin nyo, I REALLY LOVE THE LYRICS

Good to Be Me by Iya Villania

PERFECT WORLD: pahirapan i-install sa pc ko, sa ngayon inantay ko pa dumating yung friend ko na may installer ng mga online games, dadalhin daw nya kapag di na sya busy sa work. gusto ko din lyrics ng MV nito.

Perfect world by Toni Gonzaga

Name Quiz Game

2009-02-09T13:50:00.000+08:00

A very COOL quiz to know the hidden meaning of your name, I got it from my highschool friend. I was surprised of the result because it’s all TRUE about me!!!

You Are Carefree and Passionate

You are wild, crazy, and a huge rebel. You're always up to something.
You have a ton of energy, and most people can't handle you. You're very intense.

You definitely are a handful, and you're likely to get in trouble. But your kind of trouble is a lot of fun.
You are friendly, charming, and warm. You get along with almost everyone.
You work hard not to rock the boat. Your easy going attitude brings people together.

At times, you can be a little flaky and irresponsible. But for the important things, you pull it together.
You are very intuitive and wise. You understand the world better than most people.
You also have a very active imagination. You often get carried away with your thoughts.
You are prone to a little paranoia and jealousy. You sometimes go overboard in interpreting signals.
You are relaxed, chill, and very likely to go with the flow.

You are light hearted and accepting. You don't get worked up easily.
Well adjusted and incredibly happy, many people wonder what your secret to life is.
You are a free spirit, and you resent anyone who tries to fence you in.
You are unpredictable, adventurous, and always a little surprising.
You may miss out by not settling down, but you're too busy having fun to care.

What's Your Name's Hidden Meaning?